آمدم...

سه کوتاه و یک بلند:

شعر اول:زلزله!

فهمیدم:

گُسلِ بغض هایت:

چانه ات!

شعر دوم:دلیل!

واژه ها محاصره ات کرده اند!

روزنامه وار 

می خندی!

شعر سوم:غافل!

شب روشن است،

وقتی در تاریکی باشی!

شعر چهارم:گذشت

دریا بودی

آغوشت زمین گیرم کرد،

ساحل شدم

غرق در تفکر صدف هایت

هر روز

روی لب های گرمم

نبضِ سردِ کف کردنت را شمردم،

تا سیاهیِ شب هایت

در آرامشِ لمسِ امواجت 

صبح شد؛

تا افق دوباره

زودتر از من

دستت را 

به گرمای سردِ نفس هایش

بکشاند!

و کاریکلماتور:

جایت را سفت کن؛وقتی بر یادش نشسته ای!

اختصاص نوشت:

از پشت عینک زیبا تر است:

دنیایی که "چپ" و "راستش" را

امتداد یک خط

قطع می کند!

پی نوشت:این روزها واقعاً به دعاتون نیاز دارم...

(کسی منتظر بارش باران رحمت؛دیگر من را نمی شناسد!)

دعا کنید برای کسی که ذهنش داره از خودش خالی می شه...

این روزها سخته...

دعا کنید خدا سلامتی رو به بدنش برگردونه...

مادرم...

تولدت مبارک...

این روزها که من خودم نبودم،تو مثل همیشه خودت بودی...

سوغات نوشت : باریدی ، باریدی ، باریدی ... من نوشتم !

شعر اول : عشق !

... یعنی آتش،

وقتی خورشید 

به هیزمِ ترِ زمین

لبخند زد ! 

شعر دوم : وصف

شرم ، روی پیشانی

هوای داخل بدنت 

گرم است !

حرفت بیرون ،

یخ زده !

شعر سوم : جهت ..

نیمه ی خیس ابر:

باد ، رو به غروب نشسته !

شعر چهارم : صلح !

حکایت رنگین کمان ؟!

وقتی ابرها در جدال اند !

شعر پنجم : کثرت !

پنجره ی خیس :

شُهرت باران !

پی نوشت : منتظر نقد و نظرات ارزشمندتون هستم ... خیلی !

در ادامه ی مطلب عکس های آلبالوی عمه(آقا محمد خان!)

عشق را با همه ی خوب و بدش 

باور عشق ، همیشه زیباست.

شعر اول:نور!

نوسان پلک هایم:

دستم به دست آفتاب!

شعر دوم:به سلامتی...

خشک و خالی...

به سلامتی جای پایت

بر ساحل!

شعر سوم:مفهوم!

از آن شب...

نه!معنی نمی دهد؛

...اذان روز!

شعر چهارم:زمان

خلاف جهت ساعت دویدن

یعنی به تو رسیدن...!

و یک کاریکلماتور:

وقتی ساعت خوابید...بخت من بیدار شد!

آخر نوشت:ممنونم از همه ی کسانی که وقت میذارند و اینجا

میان...واقعن به نقد و نظراتتون نیاز دارم و خواهشم اینه که

شعر هام رو نقد کنید ؛ نقد شما واقعن به من کمک می کنه

و با همه ی گرفتاری هام حاضرم همچنان وبلاگم رو آپ کنم و

منتظر نقد های شما باشم . باز هم ممنون... .

مشت می شوی روی زمین

باید کسی فریادت بزند

بر آسمان!

شعر دوم:فاصله

سه لایه:

دست من

...

دست تو!

شعر سوم:عاشق

آنان که تو را ندیده اند

پریشانی مرا

دیده اند!

شعر چهارم:دست هات!

بالا رفتی

بیا پایین،

دست های تو را

قصه ها بلد شده اند!

و طعم گیلاس

وقتی؛

چشمانت روی لب هایم خوابید!

شعر دوم:پشیمان

پشت گوشم را هم حتّی

نگاه کردم،

برگرد!

پشت گوش افتاده ای!

شعر سوم:قانع!

اصلن بیا

اتّفاق های قریب به اتّفاق را

بشماریم!

شعر چهارم:اعتصموا...!

کنگره ، کنگره....

رشته ، رشته مُحکم می شوند

ریسمان هایی

که به تو می رسیدند؛

وقتی

میان اذانت

الله اکبر ها

تکرار می شوند!